The present perfect imperative tense describes a completed action in the past that has relevance to present or future (→ perfect aspect) and is based on a command or request (→ imperative mood).


The present perfect imperative tense is formed according to the following pattern:

The conjugation of the auxiliary verb بودن (“budan”; to be) in perfective present imperative is as follows:

1S باشم
1P باشیم
2S باش
2P باشید
3S باشد
3P باشند


Simple verbs

1S رفته باشم
rafte bâšam
2S رفته باش
rafte bâš
3S رفته باشد
rafte bâšad
1P رفته باشیم
rafte bâšim
2P رفته باشید
rafte bâšid
3P رفته باشند
rafte bâšand

Compound verbs

1S کار کرده باشم
kâr karde bâšam
2S کار کرده باش
kâr karde bâš
3S کار کرده باشد
kâr karde bâšad
1P کار کرده باشیم
kâr karde bâšim
2P کار کرده باشید
kâr karde bâšid
3P کار کرده باشند
kâr karde bâšand

Negative conjugation

The negative form of the imperative present perfect tense is constructed by adding ن (“na-”) before the past participle.

1S نرفته باشم
narafte bâšam
2S نرفته باش
narafte bâš
3S نرفته باشد
narafte bâšad
1P نرفته باشیم
narafte bâšim
2P نرفته باشید
narafte bâšid
3P نرفته باشند
narafte bâšand
1S کار نکرده باشم
kâr nakarde bâšam
2S کار نکرده باش
kâr nakarde bâš
3S کار نکرده باشد
kâr nakarde bâšad
1P کار نکرده باشیم
kâr nakarde bâšim
2P کار نکرده باشید
kâr nakarde bâšid
3P کار نکرده باشند
kâr nakarde bâšand


تا من بر گردم غذایت را خورده باش
در انتخاب همسر این معیارها را در نظر داشته باشید