The imperfective past precedent perfect tense in indicative mood, describes a continuing, repetitive or habitual occurrence (→ imperfective aspect) in the past that precedes another past occurrence (→ precedent aspect), is relevant to present time (→ perfect aspect) and is based on the known state of affairs (→ indicative mood). It combines the meanings expressed by past precedent, present perfect and imperfective past. This tense does not have an equivalent in English.


The imperfective past precedent perfect is formed according to the following pattern in indicative mood:

می (mi-) past participle auxiliary بودن in
present perfect

The following table shows the conjugation of بودن (“budan”; to be) in present perfect.

1S بوده‌ام
1P بوده‌ایم
2S بوده‌ای
2P بوده‌اید
3S بوده
3P بوده‌اند


Simple verbs

1S می‌رفته بوده‌ام
mirafte budeam
2S می‌رفته بوده‌ای
mirafte budei
3S می‌رفته بوده
mirafte bude
1P می‌رفته بوده‌ایم
mirafte budeim
2P می‌رفته بوده‌اید
mirafte budeid
3P می‌رفته بوده‌اند
mirafte budeand

Compound verbs

1S کار می‌کرده بوده‌ام
kâr mikarde budeam
2S کار می‌کرده بوده‌ای
kâr mikarde budei
3S کار می‌کرده بوده
kâr mikarde bude
1P کار می‌کرده بوده‌ایم
kâr mikarde budeim
2P کار می‌کرده بوده‌اید
kâr mikarde budeid
3P کار می‌کرده بوده‌اند
kâr mikarde budeand

Negative conjugation

The negative form of imperfective past precedent perfect is constructed by adding ن (“ne-”) before می (“mi-”). In the presence of the imperfective particle “mi”, the negation particle “na” is pronounced “ne”.

1S نمی‌رفته بوده‌ام
nemirafte budeam
2S نمی‌رفته بوده‌ای
nemirafte budei
3S نمی‌رفته بوده
nemirafte bude
1P نمی‌رفته بوده‌ایم
nemirafte budeim
2P نمی‌رفته بوده‌اید
nemirafte budeid
3P نمی‌رفته بوده‌اند
nemirafte budeand
1S کار نمی‌کرده بوده‌ام
kâr nemikarde budeam
2S کار نمی‌کرده بوده‌ای
kâr nemikarde budei
3S کار نمی‌کرده بوده
kâr nemikarde bude
1P کار نمی‌کرده بوده‌ایم
kâr nemikarde budeim
2P کار نمی‌کرده بوده‌اید
kâr nemikarde budeid
3P کار نمی‌کرده بوده‌اند
kâr nemikarde budeand