The indicative past precedent narrative imperfect is a past tense with an indicative mood that contains precedent, narrative and imperfect aspects at the same time. It is formed according to the following pattern:

می (mi-) + past participle + auxiliary verb بودن (to be) in past narrative

This tense does not have an English equivalent

Conjugation

Simple verbs

1S می‌رفته بوده‌ام
mirafte budeam
2S می‌رفته بوده‌ای
mirafte budei
3S می‌رفته بوده‌است
mirafte budeast
1P می‌رفته بوده‌ایم
mirafte budeim
2P می‌رفته بوده‌اید
mirafte budeid
3P می‌رفته بوده‌اند
mirafte budeand

Compound verbs

1S کار می‌کرده بوده‌ام
kâr mikarde budeam
2S کار می‌کرده بوده‌ای
kâr mikarde budei
3S کار می‌کرده بوده‌است
kâr mikarde budeast
1P کار می‌کرده بوده‌ایم
kâr mikarde budeim
2P کار می‌کرده بوده‌اید
kâr mikarde budeid
3P کار می‌کرده بوده‌اند
kâr mikarde budeand

In third person singular, the auxilary verb است (ast) is normally dropped. That is, we normally say:

Negative conjugation

The negative form of the past precedent narrative imperfect tense is constructed by prefixing ن (ne-) to می (mi-).

1S نمی‌رفته بوده‌ام
nemirafte budeam
2S نمی‌رفته بوده‌ای
nemirafte budei
3S نمی‌رفته بوده‌است
nemirafte budeast
1P نمی‌رفته بوده‌ایم
nemirafte budeim
2P نمی‌رفته بوده‌اید
nemirafte budeid
3P نمی‌رفته بوده‌اند
nemirafte budeand
1S کار نمی‌کرده بوده‌ام
kâr nemikarde budeam
2S کار نمی‌کرده بوده‌ای
kâr nemikarde budei
3S کار نمی‌کرده بوده‌است
kâr nemikarde budeast
1P کار نمی‌کرده بوده‌ایم
kâr nemikarde budeim
2P کار نمی‌کرده بوده‌اید
kâr nemikarde budeid
3P کار نمی‌کرده بوده‌اند
kâr nemikarde budeand