The indicative past precedent narrative progressive is a past tense with an indicative mood that contains precedent, narrative and progressive aspects at the same time. It is formed according to the following pattern:

auxiliary verb داشتن (to have) in
past narrative
+ main verb in
past precedent narrative imperfect

This tense has no equivalent in English.

Conjugation

Simple verbs

1S داشته‌ام می‌رفته بوده‌ام
dâshteam mirafte budeam
2S داشته‌ای می‌رفته بوده‌ای
dâshtei mirafte budei
3S داشته‌است می‌رفته بوده‌است
dâshteast mirafte budeast
1P داشته‌ایم می‌رفته بوده‌ایم
dâshteim mirafte budeim
2P داشته‌اید می‌رفته بوده‌اید
dâshteid mirafte budeid
3P داشته‌اند می‌رفته بوده‌اند
dâshteand mirafte budeand

Compound verbs

1S داشته‌ام کار می‌کرده بوده‌ام
dâshteeam kâr mikarde budeam
2S داشته‌ای کار می‌کرده بوده‌ای
dâshteei kâr mikarde budei
3S داشته‌است کار می‌کرده بوده‌است
dâshteeast kâr mikarde budeast
1P داشته‌ایم کار می‌کرده بوده‌ایم
dâshteeim kâr mikarde budeim
2P داشته‌اید کار می‌کرده بوده‌اید
dâshteeid kâr mikarde budeid
3P داشته‌اند کار می‌کرده بوده‌اند
dâshteeand kâr mikarde budeand

In third person singular, the auxilary verb است (ast) is normally dropped. That is, we normally say: