The imperfective present perfect subjunctive tense describes a continuing, repetitive or habitual occurrence (→ imperfective aspect) in the past that has relevance to present time (→ perfect aspect) and is based on a hypothetical or subjective attitude rather than the real course of events (→ subjunctive mood). This tense does not have an equivalent in English and has to be be translated with different English tenses depending on the context.


The imperfective present perfect subjunctive tense is formed according to the following pattern:

Past participle Auxiliary بودن in
perfective present subjunctive

The conjugation of the auxiliary verb بودن (“budan”; to be) in perfective present subjunctive is as follows:

1S باشم
1P باشیم
2S باشی
2P باشید
3S باشد
3P باشند


Simple verbs

1S می‌رفته باشم
mirafte bâšam
2S می‌رفته باشی
mirafte bâši
3S می‌رفته باشد
mirafte bâšad
1P می‌رفته باشیم
mirafte bâšim
2P می‌رفته باشید
mirafte bâšid
3P می‌رفته باشند
mirafte bâšand

Compound verbs

1S کار می‌کرده باشم
kâr mikarde bâšam
2S کار می‌کرده باشی
kâr mikarde bâši
3S کار می‌کرده باشد
kâr mikarde bâšad
1P کار می‌کرده باشیم
kâr mikarde bâšim
2P کار می‌کرده باشید
kâr mikarde bâšid
3P کار می‌کرده باشند
kâr mikarde bâšand

Negative conjugation

The negative form of the imperfective present perfect subjunctive tense is constructed by adding ن (“ne-”) before می (“mi-”). In the presence of the imperfective particle “mi”, the negation particle “na” is pronounced “ne”.

1S نمی‌رفته باشم
nemirafte bâšam
2S نمی‌رفته باشی
nemirafte bâši
3S نمی‌رفته باشد
nemirafte bâšad
1P نمی‌رفته باشیم
nemirafte bâšim
2P نمی‌رفته باشید
nemirafte bâšid
3P نمی‌رفته باشند
nemirafte bâšand
1S کار نمی‌کرده باشم
kâr nemikarde bâšam
2S کار نمی‌کرده باشی
kâr nemikarde bâši
3S کار نمی‌کرده باشد
kâr nemikarde bâšad
1P کار نمی‌کرده باشیم
kâr nemikarde bâšim
2P کار نمی‌کرده باشید
kâr nemikarde bâšid
3P کار نمی‌کرده باشند
kâr nemikarde bâšand